Ik wou dat ik een ballon kon - Filippica

Door de theaterwind wil ik meegenomen worden en neerstrijken op de planken. Maar geen wind die mij onder toezicht van mensen mee zal nemen. Dus trek ik mijzelf op aan een lijntje en roep: ‘Ik wou dat ik een ballon kon!’

In Ik wou dat ik een ballon kon gaat Filippica verder op zoek naar een eigen vorm van theater. Met muziek, humor, beelden en (theater)teksten houden wij onze tirade. Maar hoe kunnen we teksten zó neerzetten dat het publiek begrijpt wat we willen vertellen? In deze voorstelling zoeken we de grens op tussen theater en werkelijkheid. Kunnen we over die grens heen?

Filippica (voorheen Toneelgroep Taste) is een groep jongeren die al vier jaar intensief theater met elkaar maken. Onze laatste voorstelling Ik ben iemand die verdwijnt resulteerde in de aanzet tot een eigen vorm van theater maken. In onze nieuwe voorstelling gaan we hiermee verder. Het theater dat we maken staat dicht bij onszelf. Maar, een nieuwe naam zorgt voor nieuwe ideeën. Ik wou dat ik een ballon kon is een montagevoorstelling. We spelen in op elkaar, de situatie en de reactie van het publiek. Al makende komen we van alles tegen en dat verwerken we in de voorstelling. Wij zoeken de grens op, spelen ermee, en als we kunnen, gaan we eroverheen.